SCLAYN 2017

 

 

TREKDROP & WOLZWEVERS OP SCLAYN 2017!!!



Het “buitenlandweekend” gaat deze keer naar het welbekende Sclayn en een goede 20 leden hebben er wel zin in om daar hun hemelvaartweekend aan te besteden. Al vroeg in de middag worden de aankomende mudders verwittigd dat het kampeerveld onderaan vol staat, maar toch zien we kans om er nog minstens 12 auto’s met bijbehorende uitgebreide kampeeruitrusting te parkeren. Iets met makke schapen, ehh mudders ;-) Ideaal is het niet, zo verspreid over het veld tussen de bosschages, en enkele van ons zien zich zelfs genoodzaakt om bij het kasteel hun kamp op te zetten. Voor een volgende keer wordt ons een apart veld aangeboden en dat gaan we dan ook zeker overwegen.


De pret drukt het allemaal niet, het is tenslotte fantastisch weer, de kampvuren branden en de sterke verhalen klinken over en weer. De mannen hebben een interessant verhaal over trekdrop en Jelmer benadrukt de fysieke effecten daarvan, tja het is maar wat je bijblijft hahaha... Vrijdagochtend is het zover: we mogen los! Aan boord bij Jan Ronald is er veel vertier maar helaas is het een relatief korte vreugde: De Suzuki vindt het werk veel te zwaar en begint al ras stoom af te blazen.



Terwijl het dappere japannertje wordt gestabiliseerd is een stukje verderop onze EC-Nissan-club aan het spelen. Een venijnige heuvel met een modderspoor ervoor laat zich niet zonder slag of stoot bedwingen en de één na de ander moet de lier uitrollen om boven te raken. Dat gaat natuurlijk gepaard met het nodige machtsvertoon, waarbij veel modder in het rond moet vliegen met veel gas op de lolly, het blijven toch jongens he. Maar Jeffrey, sinds kort toegetreden tot het bestuur, maakt er helemaal een potje van en legt zijn Nissan bijna in een minder stabiele zijligging! Hier gooit onze Bert zijn gewicht weer even in de strijd en de wagen staat vlot weer op alle vier zijn wielen.

Ook Suzirijder Gerard heeft niet het weekend van zijn leven, of tenminste zijn auto niet. Geparkeerd in uiteraard het diepste en vetste gat in de hele omtrek geeft de Suzuki de geest en zegt, doe het nou zelf maar baas. En dan denk je, och zo’n Suzuki, die heb je toch zo boven. Helaas, de zwaartekracht in combinatie met de zuigende werking van de ondergrond zijn niet in zijn voordeel en het vergt vele paarden- en mankrachten én pittig denkwerk om hem te redden. Uiteraard lukt dit, er is er nog nooit eentje blijven staan. Inmiddels is betreffend voertuig verhandeld, maar zijn opvolger staat reeds klaar in de stallen!


Tijd om de barbecue aan te steken op deze mooie dag. Het leek wel zomer, toch was het pas eind mei... zo’n dag waarvan je denkt, die gaat nooit meer voorbij... Bij “de Grunningers” is het goed toeven en eten en een mooi deel van de nacht wordt vakkundig verdronken. Terug in mijn tentje op het terpje, hoor ik bij kamp Tsjusterbokse nog dapper moppen voorbij komen. Het kan niemand anders zijn dan hofnar Hilbert die hier het woord heeft! Hoe dan ook – het grootste vraagstuk blijft altijd de ijsbaan. Want is die nou ópen... of dicht????

Bloedheet is het dit gehele weekend en dat noopt ons om onze activiteiten enigszins aan te passen aan de grillen van moeder natuur. Het heeft minstens één voordeel: door de droogte is het mogelijk om het héle terrein te benutten waar het bij wat nattigheid met een kwart wel ophoudt. Laat die mannen maar rijden, schrijver dezes houdt zich wel rustig in de schaduw op het kamp. Ook de andere dames vinden het wel welletjes en blijven lekker bij de tenten. Het duurt niet lang of de heren komen een voor een terug. De één heeft alsnog de boel stuk, de ander vindt het wel mooi zo en de volgende moet helaas vroeg vertrekken.



Bij kamp Groningen gaat de barbecue nog een keer aan en van alle kanten wordt overgebleven vlees gedoneerd. Gerard en kornuiten brengen zelfs ijs mee vanuit de “stad”, dit op verzoek van Ferry maar er is genoeg voor iedereen! Naadloos gaat weer een zomerdag over in een zomernacht maar we maken het niet laat. De volgende morgen is het tenslotte tijd om te vertrekken.


De meesten hebben nét het kampeerspul in de wagens als de hemelsluizen even goed opengaan. Het is slechts tien minuutjes maar het zorgt voor een hoop ongemak: de paden veranderen in no-time in zeephellingen die maar moeilijk bedwongen kunnen worden. Een veel gespotte oplossing is, de terreinauto voor de trailer en zo omhoog en de meesten halen het op die manier wel. Maar dan nog van het kasteel omhoog naar de weg... Jeffrey roept Klazina en mij in de auto, want voor later instappen zal geen tijd zijn. De fraaie brandweerauto moet er flink aan geloven als Jeffrey het gas diep intrapt en al driftend – mét Patrol op de trailer – gaat het van halem, the only way is up en ja we komen boven. Nog even de sirene aan om te groeten naar de anderen en dan gaat het huiswaarts.



Een mooi weekend met allemaal leuke mensen, met allemaal hun eigen manier van genieten en dat is goed. Wederom wil ik iedereen bedanken die mee was, voor de gezelligheid, de stunts en oh ja... die wolzwever, wat ís dat eigenlijk? Kees mag het weten ;-) Graag tot een volgende keer mensen!!!

 

Ontzettend bedankt voor het lange wachten, en de foto's.... die vind je HIER!

 

 

Subcategorieën

<<  August 2017  >>
 ma  di  wo  do  vr  za  zo 
   1  2  3  4  5  6
  7  8  910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   
unregistered template Template by Ahadesign Visit the Ahadesign-Forum and Joomla 1.6 Live Preview