POELMAN 12 juli

  • Afdrukken

 

Het is zaterdag 12 juli als de poort van Zandhandel Poelman in Opende weer gastvrij voor ons opengaat. Een prachtige zomerdag is ons gegeven, ook is de schoolvakantie begonnen dus de opkomst van een kleine 40 auto's is boven verwachting. De vele merken en uitvoeringen van de terreinauto's bieden een kleurrijk schouwspel op het zonovergoten terrein. Hierbij mag de Daihatsu Taft van Bernard Spoelstra niet onvermeld blijven, een fraaie en vrij unieke (bijna?) oldtimer die met zijn zomerse kleurtje nog eens extra opvalt.

 

Ook het Mooi Blauw Mogje van Freddy rijdt weer als vanouds rond. Vanwege de nieuwe oldtimerregeling dreigde dit prachtige voertuig tussen de wal en het schip te raken, maar kortgeleden behaalde hij de officiële oldtimer-status. Hierbij wordt overigens de Mog bedoeld, en niet per se Freddy ;-) We zijn blij dat hij weer terug is op het front, want wie moet anders al die onfortuinlijke vastzitters bergen???

 

En vastzitters, die zijn er vandaag genoeg! Bij hoogzomer op Poelman denk je al snel aan een stuifpartij, en dat klopt deels. Het stuiven wordt op een gegeven moment zelfs zo erg dat er gesproeid moest worden, om ook de buurtbewoners tevreden te houden. Dat is uiteraard ook óns streven. Maar behalve mul zand is ook een mooie hoek drijfzand toegevoegd aan het 'parcours' en daar wordt de zwaartekracht dapper bevochten. 's Morgens is die opgave nog niet zo groot, maar hoe meer kilo's "oud ijzer" er gepasseerd zijn, hoe meer water er op de bedrieglijke ondergrond komt te staan. Het zal Willem niet zijn die na een reddingsactie, voor een tweede keer de sjampa induikt en wederom strandt, tot groot vermaak van de omstanders. Sytse trapt zijn wrede Patrol eens goed op de staart en haalt het met de spreekwoordelijke vinger in de neus. Ook Dennis, die zijn dappere Suzuki omruilde voor een brute Jeep, voltooit de overtocht met glans. Dat is Willem zijn eer uiteraard ver te na en terwijl Freddy met zijn zakdoek een heus klassiek startsein vlagt, laat hij de Cherokee flink brullen en deze keer met succes. Dat wil zeggen, bij het allerlaatste opstapje is er nog enige hulp benodigd maar dat mag de pret niet drukken.

 

Meerdere mudders herhalen dit kunststukje, maar voor Colin - voor de gelegenheid even in Abel Jan zijn Patrol - is deze keer slechts een roemloze stranding weggelegd. Gastrijder Sicco probeert hem nog te redden maar het mag niet baten: de natuur eist haar tol. Uiteindelijk moet niemand minder dan Eppie zélf eraan te pas komen om de auto uit de benarde positie te bevrijden. Nadat ook vriend Bert op dezelfde manier weer op de wal staat vindt het evenement zijn einde.

 

Weer kunnen we een zeer aangename muddiale samenscholing toevoegen aan de immer groeiende lijst van geslaagde evenementen!

Mudders, bijrijders en toeschouwers - allemaal bedankt voor jullie enthousiaste aanwezigheid!!!

 

Een greep uit de vele foto's van deze mooie dag vind je hier.