ROHEL zaterdag 12 april

  • Afdrukken

Vol goede zin togen de mannen van de EC vrijdagmiddag naar Rohel, om daar het terrein klaar te maken voor zaterdag 12 april. Een uitgebreide inspectie leerde dat het terrein iets minder zwaar was dan bij de vorige editie, toen sommige rijders zelfs het terrein óp gelierd moesten worden! Iets minder zwaar is hier echter een breed begrip want wat een 4x4 paradijsje hebben we ter beschikking gekregen met dit lapje grond. De mensen die hier nog geen enkele keer hebben vastgezeten, zijn volgens mij dan amper van het pad afgeweest, want de sjampa lag op vele plaatsen meer dan bodemplaat-hoog! De EC-leden hebben zich weer prima vermaakt met het inventariseren van de mogelijkheden, vooral omdat elke mogelijkheid uiteraard ook getest moet worden. Mooie hoekjes en putjes werden afgezet, netjes om het aangegeven vogelnestje-in-wording heen. Het terrein wordt nu eenmaal omgeven door een broedgebied, en eens te meer is gebleken dat een heftige liefhebberij als de onze prima samen kan gaan met de groene code. De EC keerde pas na achten huiswaarts, nadat Eric ter plaatse nog noodgedwongen een homokineet van zijn gele gevaar had vervangen.

 

De volgende morgen begon de dag grijs. Een op sommige plaatsen dichte mist had zich over de provincie gevlijd. De zon ging de strijd echter dapper aan, en won! Weliswaar ietsje minder krachtig dan de vrijdag, was het toch geweldig weer voor een geweldig evenement. De opkomst kwam langzaam op gang, toch kwamen er uiteindelijk nog een ruime 40 auto's in het strijdperk. En een strijdperk was het!! Overal op het terrein was wel een passende uitdaging te vinden en in alle denkbare windstreken stonden auto's vast. Sommige een beetje, sommige behoorlijk, sommige bijna kansloos. We noemen bijvoorbeeld Anne met zijn klassieke Landrover, Egge met de Landrover, Victor en Eric met hun Range Rovers, en nee het is geen kwestie van de Engelsen even lekker de modder in stampen want ook Niels en Liekele moesten - beide met een Jeep - in de zuigende ondergrond hun meerdere erkennen. Net als Rutger die voor de gelegenheid in de Suzuki was gekomen, met een zeer nobele reden: Hij wilde zijn witte wrangler sparen voor het hemelvaart-weekend in Frankrijk! Een goed voornemen. Ook Gerard moest serieuze hulp inroepen om verder te kunnen rijden. Het was hem al opgevallen dat de auto wat moeizaam remde, bij thuiskomst bleek dat de gehele remblokken waren verdwenen... Ja, in de (Ro)hel van het Noorden kan dit allemaal gebeuren.

 

Maar de meester-vastzitter van vandaag was ontegenzeglijk Hilbert. Zijn groene dodge geeft niet snel de pijp aan Maarten, misschien rookt die niet meer, wie zal het zeggen?? Deze keer was Hilbert echter wel aan de beurt en zwaar ook. Daar stond hij met zijn voorwielen diep in een zo op het oog lullig gat. Even lieren zou je zeggen, maar dat was wel iets te simpel gedacht. Er bewogen allerlei voertuigen maar de Dodge was er niet één van. Niet zo heel gek, als je bedenkt dat hij toch minstens 2 en een halve ton weegt ;-) Twee auto's ervoor, drie, vier, nee. Erachter dan? Nee. Scheppen, ja maar weet je hoe gróót zijn auto is?! Onder het toeziend oog van de in groten getale aanwezige beste stuurlui deed Hilbert zijn uiterste best en deze keer redde zijn Herder hem niet. Uiteindelijk vier auto's erachter (of waren het er vijf), in een fraaie V-vorm, en met het bijna buitenaardse gebrul van de diverse motoren schoot de Dodge uit het gat. Och de wielen stonden wat scheef, maar dat was twintig minuten later ook alweer gefikst! Nee, 'onze jongens' zijn niet voor een kleintje vervaard.

 

Het lijkt wel of er elk evenement opnieuw oud-leden terugkomen op het oude nest, en wat is dat een aardigheid. Zo was bijvoorbeeld Peter terug, opnieuw met een fraaie Landcruiser, net als "toen"! Ook Jan M. had zijn dappere Nekaf weer van stal gehaald. Hoewel hij nooit echt weg is geweest, want hij was zeer regelmatig co-Jeeper bij plaatsgenoot Jan A. maar het zelf rijden blijft kennelijk toch kriebelen. Misschien nóg leuker is het als een lid-van-toen terugkeert in een auto-van-toen, dit presteerde Tjeerd die tegenwoordig beschikt over de voormalige Jeep van Gerry "Coolmud". Maar het leukste weerzien was ongetwijfeld voor gastrijder Bertus. Hij was blij verrast toen hij onder een flinke laag modder, zowaar zijn eigen ouwe rechtsgestuurde Range Rover herkende! Hij voelde zich meteen zodanig thuis dat hij zich gelijk als lid heeft opgegeven.

 

Met veel spektakel en plezier ging ook deze dag voorbij, maar niet voordat Victor met bovenstaande rechtsgestuurde RR door de shovel moest worden bevrijd uit het diepe gat achter op het terrein. En hebben de mannen lol gehad vandaag? Volgens Jan S hebben ze pijn gehad. Pijn, omdat bij de meesten de grijns bijna niet meer van het gezicht af ging. En dan mag je met recht zeggen (het wordt saai): het was wéér een geslaagd treffen.

 

De foto's hebben wat op zich laten wachten doordat ze ineens állemaal verdwenen waren. Geleerde les: NOOIT belangrijke data 'even snel' parkeren in een (naar later bleek) zelf-legende map. Ja, die bestaan. Gelukkig zijn de foto's grotendeels teruggehaald en hier kun je ze bekijken!